Η απόρριψη από τα γεννητικά όργανα στους άνδρες είναι η απόρριψη από την ουρήθρα (ουρήθρα) και η έκκριση των αδένων προπήλων, που βρίσκονται στην κεφαλή του πέους, κάτω από το δέρμα της ακροποσθίας. Ο εκσπερματικός πόρος, οι πόροι του προστάτη, η ουρήθρα και οι βολβοουρεθράκοι αδένες ανοίγουν στην ουρήθρα.
Σε έναν υγιή άνδρα, μόνο τα ούρα και η εκσπερμάτιση ρέουν μέσω της ουρήθρας. Πρόκειται για φυσιολογικές εκκρίσεις από το πέος και δεν πρέπει να προκαλούν καμία ενόχληση. Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει πάντα.
Για διάφορους λόγους, η υγεία των ανδρών εξασθενεί και αντί για φυσιολογική έκκριση, εμφανίζονται μη φυσιολογικές εκκρίσεις ή αλλάζουν τα ούρα και το σπέρμα
Παραλλαγές φυσιολογικών εκκρίσεων
Κριτήρια για φυσιολογική απόρριψη που αντιστοιχούν στις λειτουργίες των οργάνων του ουρογεννητικού συστήματος:
- Τα ούρα είναι διαυγή, αχυρένιο έως χρυσοκίτρινο χρώμα, πρακτικά άοσμα και δεν περιέχουν νιφάδες ή άλλα εγκλείσματα.
- Η έκκριση του προστάτη έχει μια παχύρρευστη σύσταση και μια λευκωπή απόχρωση και υπάρχει μια συγκεκριμένη μυρωδιά σπέρματος.
- Εκσπερμάτιση: το σπέρμα από τον αγωγό εκσπερμάτισης αναμιγνύεται με εκκρίσεις από τους αδένες Littre (ουρήθρα), Cooper (βολβοουρηθρικά) και εκκρίσεις του προστάτη, αποκτώντας ένα γκριζωπό λευκό χρώμα και βλεννώδη σύσταση.
- Το φρέσκο σμήγμα από τους αδένες του προπήγματος μοιάζει με παχύρρευστο λευκό λιπαντικό. μπορεί να γίνει κιτρινωπό ή πρασινωπό με την πάροδο του χρόνου.
Το λιπαντικό της ακροποσθίας - το σμήγμα - εκκρίνεται συνεχώς, συσσωρεύοντας κάτω από το εσωτερικό στρώμα της ακροποσθίας και στη στεφανιαία αύλακα του πέους. Το λιπαντικό αποτελείται από λίπη και βακτηριακά υπολείμματα, κατανέμεται ομοιόμορφα και μειώνει την τριβή μεταξύ του δέρματος της ακροποσθίας και της βαλάνου. Η μέγιστη δραστηριότητα των προπνοϊκών αδένων είναι χαρακτηριστική της περιόδου της εφηβείας. με την ηλικία, η έκκριση μειώνεται και στα γηρατειά σταματά εντελώς.
Εάν παραμελήσετε τους κανόνες προσωπικής υγιεινής, τότε το σμήγμα μπορεί να συσσωρευτεί κάτω από τις πτυχές της ακροποσθίας. Σε αυτή την περίπτωση, το λιπαρό μέρος του λιπαντικού οξειδώνεται και το πρωτεϊνικό τμήμα αποσυντίθεται (στην πραγματικότητα, αυτό σαπίζει) και οι μάζες γίνονται πρασινωπές, αποκτώντας μια δυσάρεστη οσμή. Η ίδια διαδικασία συμβαίνει με τη φίμωση, όταν, λόγω σύντηξης της ακροποσθίας, είναι αδύνατο να απελευθερωθεί εντελώς η κεφαλή του πέους από τις πτυχές του δέρματος και να αφαιρεθεί το σμίγμα. Η συσσώρευση και η διάσπαση του λιπαντικού μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια βαλανίτιδα και μπαλανοποσθίτιδα (φλεγμονή της ακροποσθίας και της βαλάνου του πέους), αυξάνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης όγκου.
Ουρηθρόρροια, βλεννώδεις, άχρωμες εκκρίσεις από τους βολβοουρηθρικούς και ουρηθρικούς αδένες. Αυτές οι εκκρίσεις εμφανίζονται στους άνδρες κατά τη διάρκεια του ενθουσιασμού που σχετίζεται με τη λίμπιντο. Η απέκκριση διαυγούς βλέννας προορίζεται για τη λίπανση της ουρήθρας και τη βελτίωση της διέλευσης του σπέρματος. Η ποσότητα της έκκρισης κυμαίνεται από πενιχρή έως άφθονη. Αυτές οι παράμετροι σχετίζονται με τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά του σώματος και τη συχνότητα της σεξουαλικής δραστηριότητας. Μετά από παρατεταμένη αποχή, ο όγκος της έκκρισης αυξάνεται.
Ένα υγρό όνειρο είναι μια αυθόρμητη απελευθέρωση σπέρματος που δεν σχετίζεται με τη σεξουαλική επαφή. Συνήθως παρατηρείται το πρωί, όταν τα επίπεδα τεστοστερόνης αυξάνονται. Εξαρτάται από την ηλικία και την ένταση της σεξουαλικής δραστηριότητας: εμφανίζεται σε αγόρια κατά την εφηβεία, σε ενήλικες άνδρες - με ακανόνιστη ή σπάνια σεξουαλική επαφή.
Προστατόρροια, έκκριση από την ουρήθρα μικρής ποσότητας διαφανούς βλέννας με γκριζόλευκα εγκλείσματα. Εμφανίζεται μετά από καταπόνηση των κοιλιακών μυών (για παράδειγμα, με δυσκοιλιότητα) ή μετά από ούρηση. Η έκκριση αποτελείται από ένα μείγμα σπερματικού υγρού και εκκρίσεων προστάτη. αυξημένος όγκος και θολότητα μπορεί να είναι σημάδια προστατίτιδας.
Παθολογική έκκριση
Στους άνδρες, τα αίτια της εκκρίσεως από το πέος μπορεί να είναι ΣΜΝ, όγκοι, μη ειδική φλεγμονή των ουρογεννητικών οργάνων, διάφοροι τραυματισμοί, ιατρικές επεμβάσεις ή επεμβάσεις.
Η παθολογική απόρριψη από την ουρήθρα διαφέρει από την κανονική:
- Κατά όγκο (πολύ άφθονο ή πενιχρό, ίσως μέτριο).
- Με χρώμα και διαφάνεια (από λευκό έως κιτρινοπράσινο, θολό).
- Από ακαθαρσίες (αίμα, πύον, σβώλους βλέννας).
- Συνοχή (πολύ υγρό ή πολύ παχύ και κολλώδες).
- Από μυρωδιά (ξινό, σάπιο, ψάρι).
- Ανάλογα με τη συχνότητα εμφάνισης (ανάλογα με την ώρα της ημέρας, σταθερή ή επεισοδιακή εκκένωση).
- Σε σχέση με ούρηση, σεξουαλική διέγερση, κατανάλωση αλκοόλ, ζεστά και πικάντικα φαγητά.
Η φύση της απόρριψης εξαρτάται από τον αιτιολογικό παράγοντα της νόσου, την κατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος, τις συνακόλουθες παθήσεις, καθώς και τη σοβαρότητα και τη διάρκεια της φλεγμονής (οξεία ή χρόνια).
Εάν υπάρχει αλλαγή στην ποσότητα, την πυκνότητα ή το χρώμα του εκκρίματος ή εάν εμφανιστεί μια δυσάρεστη οσμή, συνιστάται να συμβουλευτείτε γιατρό και να κάνετε εξετάσεις. Δεν έχει νόημα η αυτοδιάγνωση. είναι πολύ δύσκολο να αναγνωριστεί σωστά η ασθένεια με βάση ένα μόνο σύμπτωμα.
Εκκρίσεις πέους που σχετίζονται με ΣΜΝ
Βλεννώδης: διαφανής έκκριση, παχύρρευστη και μικρή σε ποσότητα, εμφανίζεται στη χρόνια μορφή χλαμυδίων, μυκοπλάσματος ή ουρηθρίτιδας από ουρεόπλασμα. Η μικροσκόπηση αποκαλύπτει έναν μέτριο αριθμό λευκοκυττάρων στην εκκένωση (ο κανόνας είναι έως και 4 κύτταρα στο οπτικό πεδίο).
Βλενοπυώδης: λευκή απόρριψη, ημιδιαφανής. παρατηρείται στην οξεία φάση των χλαμυδίων, της ουρεαπλάσμωσης και της μυκοπλάσμωσης. Με τη μόλυνση από χλαμύδια, συσσωρεύονται στο κεφάλι του πέους, σαν να «κολλάνε» στο δέρμα.
Με τις παθολογίες που περιγράφονται παραπάνω, η απόρριψη θα προέλθει από την ίδια την ουρήθρα, καθώς οι μικροοργανισμοί ερεθίζουν τη βλεννογόνο μεμβράνη της ουρήθρας και το σώμα προσπαθεί να τους "ξεπλύνει".
Συμβαίνει ότι μια λευκή έκκριση φαίνεται να καλύπτει το κεφάλι. Αυτό παρατηρείται με τα χλαμύδια και την καντιντίαση. Στην πρώτη περίπτωση, σχηματίζεται μια μεμβράνη, στη δεύτερη - μια χαλαρή, τυρώδης επίστρωση.
Η πυώδης έκκριση με δυσάρεστη οσμή είναι χαρακτηριστική της γονόρροιας. Είναι κολλώδες, παχύρρευστο, κίτρινο ή πρασινωπό χρώμα και έχουν σάπια οσμή. Στο μικροσκόπιο, στο υλικό είναι ορατά επιθηλιακά κύτταρα από την ουρήθρα και πολλά λευκοκύτταρα.
Συμπτώματα που συνοδεύουν τη γονόρροια ουρηθρίτιδα: συνεχής και βαριά έκκριση. ο πόνος, ο κνησμός και το κάψιμο είναι ιδιαίτερα σοβαρά κατά την ούρηση.
Με τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, συχνά παρατηρούνται συνδυασμένες λοιμώξεις, που συνδυάζουν πολλά παθογόνα ταυτόχρονα. Η γονόρροια και η τριχομονάδα συνοδεύονται από χλαμύδια. Η μυκοπλάσμωση και η ουρεαπλάσμωση εντοπίζονται συνήθως σε ζεύγη. Τα συμπτώματα τέτοιων ασθενειών διαφέρουν από τις κλασικές εκδηλώσεις. Η απόρριψη της ουρήθρας μπορεί επίσης να λάβει εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Επομένως, για την τελική διάγνωση χρησιμοποιούνται σύγχρονες αναλυτικές τεχνικές με υψηλό βαθμό αξιοπιστίας και όχι τα χαρακτηριστικά των εκκρίσεων.
Μη ειδική (μη αφροδίσια) φλεγμονή
Η αιτία της μη ειδικής φλεγμονής είναι η δική της μικροχλωρίδα, η οποία ταξινομείται ως ευκαιριακή και ενεργοποιείται μόνο σε περίπτωση προβλημάτων με την ανοσολογική άμυνα του οργανισμού. Οι στρεπτόκοκκοι και οι σταφυλόκοκκοι, μύκητες του γένους Candida και E. coli είναι πάντα παρόντες στην επιφάνεια του δέρματος και των βλεννογόνων, αλλά αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ενεργά και να εκτοπίζουν τα ευεργετικά βακτήρια μετά από υποθερμία, παρατεταμένο στρες, ανεξέλεγκτη θεραπεία με αντιβιοτικά, μετά από κύκλους ακτινοβολίας και χημειοθεραπείας.
Μη-ορροϊκή (μη ειδική) ουρηθρίτιδα. Η φλεγμονώδης έκκριση είναι μικρή σε όγκο, ορατή στα ούρα ως βλεννοπυώδης κλώνοι ή εξογκώματα και εμφανίζεται στην αρχή της νόσου. Τα συμπτώματα με τη μορφή καψίματος και κνησμού κατά την ούρηση είναι λιγότερο έντονα από ό,τι με τη γονόρροια, αλλά η παρόρμηση είναι συχνή και δεν φέρνει ανακούφιση. Με την ανιούσα λοίμωξη, η ουροδόχος κύστη φλεγμονώνεται πρώτα, ακολουθούμενη από τους ουρητήρες και τα νεφρά. εμφανίζεται έκκριμα αναμεμειγμένο με κόκκινο αίμα.
Καντιντίαση (τσίχλα), μυκητιασική λοίμωξη της ουρήθρας. Συνήθως αναπτύσσεται στο πλαίσιο της καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος μετά από μια πορεία αντιβιοτικών, χημειοθεραπείας ή ακτινοθεραπείας. Η σεξουαλική μετάδοση της καντιντίασης στους άνδρες είναι σπάνια. Η τσίχλα χαρακτηρίζεται από μια έκκριση σαν τυρόπηγμα με ξινή οσμή, η οποία συνδυάζεται με κνησμό και κάψιμο κατά τη διάρκεια της μίξης (ούρηση) και την εκσπερμάτιση (εκσπερμάτιση) και μπορεί να συνοδεύεται από θαμπό πόνο στη βουβωνική χώρα, πάνω από την ηβική και στο κάτω μέρος της πλάτης.
Γαρδνερέλλωση της ουρήθρας. Η έκκριση έχει μυρωδιά ψαριού. είναι λιγοστά, κιτρινωπά-λευκά ή πρασινωπά. Σύμφωνα με ορισμένες ταξινομήσεις, η gardnerella ταξινομείται ως STD, αλλά στους άνδρες, η μόλυνση με gardnerella μέσω της σεξουαλικής επαφής είναι περισσότερο περιέργεια. Στην πραγματικότητα, αυτή η ασθένεια σχετίζεται με διαταραχή της φυσιολογικής μικροχλωρίδας, δηλαδή με δυσβακτηρίωση. Κατά τη θεραπεία του, χρησιμοποιούνται απαραίτητα ανοσοδιορθωτικά και προβιοτικά (βακτήρια γαλακτικού οξέος).
Μπαλανοποσθίτιδα, φλεγμονή της ακροποσθίας. Τοπικά παρατηρείται άφθονη πυώδης έκκριση και μπορεί να υπάρχει πρόσμιξη βλέννας. Συνοδεύονται πάντα από πρήξιμο και υπεραιμία (κοκκίνισμα) των φύλλων του προπήγματος, πόνο στην κεφαλή του πέους.
Με προστατίτιδα, εμφανίζεται θολή απόρριψη στο τέλος της ούρησης, άφθονη απόρριψη - κατά την οξεία περίοδο φλεγμονής. λιγοστά και λευκά - όταν η ασθένεια γίνεται χρόνια. Η προστατίτιδα συνήθως επιπλέκεται από δυσκολία στην ούρηση και αδυναμία στύσης, σε σοβαρές περιπτώσεις ακόμη και σε ανουρία (πλήρης απουσία παραγωγής ούρων) και ανικανότητα.
Εκκρίσεις που δεν σχετίζονται με φλεγμονή
Η σπερματορροία είναι μια έκκριση με τη μορφή σπέρματος που ρέει παθητικά και εμφανίζεται εκτός της σεξουαλικής επαφής ή του αυνανισμού, χωρίς την αίσθηση του οργασμού. Οι λόγοι είναι κάποιες παθήσεις του νευρικού συστήματος, κακώσεις της σπονδυλικής στήλης, χρόνιο στρες και οποιαδήποτε μακροχρόνια φλεγμονή της γεννητικής περιοχής. Η σπερματοθωρία σχετίζεται με μειωμένη νεύρωση και μειωμένο τόνο των αγγείων.
Αιμόρροια, αιματηρή έκκριση. Συχνά εμφανίζεται με τραυματισμούς στο κανάλι της ουρήθρας που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της μπούτζιν, μετά την εισαγωγή καθετήρα ή κατά τη λήψη επιχρίσματος από τον βλεννογόνο. Σε αυτές τις περιπτώσεις το αίμα είναι φρέσκο, χωρίς θρόμβους, η ποσότητα είναι μικρή και η αιμορραγία σταματάει γρήγορα. Όταν περάσουν μικρές πέτρες στα νεφρά ή άμμος, απελευθερώνεται αίμα κατά την ούρηση ή αμέσως μετά, η αιματόρροια συνοδεύεται από πολύ έντονο πόνο (νεφρικό κολικό). Η έκκριση αίματος στην αιματουρική μορφή της σπειραματονεφρίτιδας (φλεγμονή των νεφρικών σπειραμάτων) συνδυάζεται με οίδημα και επίμονα αυξημένη αρτηριακή πίεση και την εμφάνιση πρωτεΐνης στα ούρα.
Καφέ εκκρίμα, με θρόμβους αίματος ή βλέννας, αναμεμειγμένο με πύον, εμφανίζεται με κακοήθεις όγκους που προέρχονται από τον προστάτη, την ουρήθρα ή την ουροδόχο κύστη. Η καφετιά βλέννα μπορεί να σχηματιστεί κατά την επούλωση των τραυμάτων στις βλεννογόνους και απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια της πολύποδας της ουρήθρας και/ή της ουροδόχου κύστης.
Η προστατόρροια είναι η έκκριση του προστάτη αδένα που ρέει από την ουρήθρα. Εμφανίζεται σε χρόνια προστατίτιδα, αδένωμα προστάτη, διαταραχή της νεύρωσης (νευρογενής κύστη).
Αλγόριθμος εξέτασης για την παρουσία παθολογικής εκκρίσεως από το πέος
- Επιθεώρηση του περίνεου, του πέους, της ακροποσθίας και της βαλάνου. Ο στόχος είναι να εντοπιστούν παραμορφώσεις των γεννητικών οργάνων, ίχνη τραυματισμού, σημάδια εξωτερικής φλεγμονής, εκκρίσεις, εξάνθημα κ.λπ. Ίχνη εκκρίσεων είναι μερικές φορές αισθητά στα εσώρουχα.
- Ψηλάφηση των βουβωνικών λεμφαδένων, εκτίμηση της κατάστασής τους: μέγεθος, εάν είναι θερμότεροι ή ψυχρότεροι από τους περιβάλλοντες ιστούς, επώδυνοι ή όχι, μαλακοί ή σκληροί, κινητοί ή προσκολλημένοι στο δέρμα, εάν υπάρχουν έλκη πάνω τους.
- Ψηφιακή εξέταση του προστάτη; κάντε μασάζ στον προστάτη μέσω του ορθού και λάβετε εκκρίσεις για μικροσκοπική εξέταση. Πριν από το μασάζ, καλό είναι να αποφύγετε την ούρηση για 1-2 ώρες. Με το αδένωμα του προστάτη, οι λοβοί του μεγεθύνονται περίπου εξίσου, τα πυκνά κορδόνια είναι ψηλαφητά. Οι ανομοιόμορφες αναπτύξεις και η συνοχή τους είναι τυπικές για έναν κακοήθη όγκο. κατά την ψηλάφηση του προστάτη, μπορεί να απελευθερωθεί αίμα με θρόμβους από την ουρήθρα.
- Υλικό: επιχρίσματα για μικροσκοπία και καλλιέργεια. Όταν εξετάζεται στο μικροσκόπιο, το λεκιασμένο επίχρισμα αποκαλύπτει κύτταρα αίματος, επιθήλιο, σπέρμα, λιπαρά εγκλείσματα και ορισμένα παθογόνα (Escherichia coli, γονόκοκκοι, gardnerella, μαγιά). Ο αυξημένος αριθμός λευκοκυττάρων είναι χαρακτηριστικός της οξείας ουρηθρίτιδας ή της έξαρσης της χρόνιας φλεγμονής, των ηωσινόφιλων - της ουρηθρίτιδας λόγω αλλεργιών. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια ανιχνεύονται σε σοβαρές φλεγμονές, όγκους, τραυματισμούς των ουρογεννητικών οργάνων και ουρολιθίαση. Μια μεγάλη ποσότητα επιθηλίου είναι σημάδι χρόνιας ουρηθρίτιδας, λευκοπλακίας της ουρήθρας. Με τη σπερματόρροια, τα σπερματοζωάρια βρίσκονται στο επίχρισμα, με την ουρηθρόρροια - βλέννα, την προστατόρροια - κόκκοι λιπιδίων. Για το περιεχόμενο πληροφοριών και την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων, το επίχρισμα λαμβάνεται όχι νωρίτερα από 3 ημέρες μετά την τοπική χρήση αντιβιοτικών, αντιμυκητιασικών και απολυμαντικών. Εάν η θεραπεία με αντιβιοτικά ήταν συστηματική, τότε θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 3 εβδομάδες μετά το μάθημα. Πριν πάρετε ένα επίχρισμα, μην πλένετε. προσπαθήστε να μην ουρήσετε για 2-3 ώρες.
- Γενική κλινική εξέταση αίματος, εξέταση σακχάρου - το πρωί, με άδειο στομάχι. Λεπτομερής ανάλυση ούρων (πρωινή μερίδα, αμέσως μετά τον ύπνο).
- Υπερηχογράφημα προστάτη, ουροδόχου κύστης και νεφρών. Αξονική τομογραφία και ουρογραφία.
Εάν οι εκδηλώσεις της φλεγμονής των γεννητικών οργάνων είναι σοβαρές, τότε πριν λάβει τα αποτελέσματα των εξετάσεων, ο ασθενής συνταγογραφείται αμέσως αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Σε περίπτωση βαριάς αιμορραγίας, ενδείκνυται η νοσηλεία και τα ενεργά μέτρα διακοπής της αιμορραγίας. Η υποψία κακοήθους όγκου μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο με το αποτέλεσμα μιας βιοψίας. η τελική διάγνωση γίνεται με βάση την ιστολογική εξέταση.
Σημαντικό:
- Η απόρριψη από το πέος είναι μόνο ένα σύμπτωμα που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός κατά τη διάγνωση.
- Η ανεξάρτητη συνταγογράφηση φαρμακευτικών προϊόντων είναι απαράδεκτη. φάρμακα, ακόμα κι αν οι εκδηλώσεις φαίνονται εμφανείς για μια συγκεκριμένη ασθένεια.